1. از موانعِ زیست اخلاقی و شفقتِ فراگیر نسبت به همنوعان رجحان و شیوعِ نقد و تحلیلِ رفتار دیگران بجای ادراک آن است و این موجب نارضایتی و در ادامه منجر به بُغض ،کینه ،نَفرت و عداوت می شود ، اگر می توانستیم دیگران را درک کنیم شاید داوری دیگری داشتیم و دلسوزی و مِهرورزی جای حقد و غیظشان را می گرفت .2. اسپینوزا می گوید:تلاش کردم نه به کار های مردم بخندم، نه بِگِریَم و نه از آن ها منزجر باشم، بلکه آن ها را درک کنم.3. مولانا در حکایت پادشاه و کنیزک ،ملاقات و شروع مداوای کنیز توسط حکیم معنوی را چنین توصیف می کند:دست بر نبضش نهاد و یک به یک باز می پرسید از جور فلک چون کسی را خار ، در پایش جهد پای خود را بر سر زانو نهدوز سر سوزن همی جوید سرش ور نیابد ، می کند با لب تَرَشخار ، در پا شد چنین دشواریاب خار ، در دل چون بود ، واده جواببیت بعد پرسشی نهائی است:خار دل را گر بدیدی هر خسی دست ، کی بودی غمان را برکسی ؟و در ادامه می گوید:آن حکیمِ خار چین استاد بود دست می زد جا به جا می آزمودزآن کنیزک بر طریق داستان باز می پرسید حال دوستان! + نوشته شده توسط سیامک مختاری در چهارشنبه پانزدهم آذر ۱۴۰۲ و ساعت 0:9 |

1.شوپنهاور : تصوّر کرده ای من میشکفم تا دیده شوم؟ من برای خودم میشکفم نه برای دیگران، چون شکوفایی خرسندم می کند. سرچشمه شادی من در وجود خودم و در شکوفایی ام است.2. مولانا :باغها و سبزه ها اندر دل استعکس آن بیرون بر این آب و گل استو:کانِ قندم نیستان شَکَّرم هم زمن میرویَد و من میخورمو:آن یکی در کنجِ زندان مست و شاد و آن دگر در قصر، تلخ و بی مراد راهِ لذّت از درون دان نَز برونابلهی دان، جُستن از قصر و حُصون3. حافظمرا در خانه سروی هست کاندر سایه قدَّشفراغ از سرو بستانی و شمشاد چمن دارم + نوشته شده توسط سیامک مختاری در چهارشنبه پانزدهم آذر ۱۴۰۲ و ساعت 17:29 |

1. بنابر آنچه در کتاب مقدس نقل شده : سخنان فرجامین مسیح (ع) بر روی صلیب هفت عبارت است که شاید الهام بخش ترین آنها این جمله است : پدر، آنها را ببخش ! نمی دانند چه می کنند. (لوقا ،۳۴:۲۳)2. مولانا در دفتر دوّم مثنوی:هر زمان میگفتم از درد دروناِهد قَومی انَّهم لا یَعلَمون! + نوشته شده توسط سیامک مختاری در چهارشنبه پانزدهم آذر ۱۴۰۲ و ساعت 18:10 |

1. يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَالَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ ،خدا [رتبه] كسانى از شما را كه گرويده و كسانى را كه دانشمند اند [بر حسب] مدارج و مراتب بلند گرداند.،(مجادله،11)2.استاد حسن زادهِ آملی:من اَم آن تشنۀ دانش که گر دانش شود آتش مرا اندر دل آتش همی باشد نشیمنهابود مرد تمامی آنکه از تنها'>تنها'>تنها نشد تنها به تنهایی بود تنها و با تنها بود تنها!!3. پژمان بختیاری:گر نشان زندگی جنبندگی استخار در صحرا سراسر زندگی استهم جُعَل زنده است و هم پروانه لیک فرق ها از زندگی تا زندگی است! + نوشته شده توسط سیامک مختاری در جمعه دهم آذر ۱۴۰۲ و ساعت 23:4 |